Στους δρόμους οι Γάλλοι εργαζόμενοι ενάντια στα άγρια αντιλαϊκά μέτρα τού δήθεν υπερκομματικού "μεταρρυθμιστή" Μακρόν!

Δημοσιεύτηκε στις: 03, Δεκ 2018


Διαβάστε επίσης:

Τελευταία άρθρα την ενότητα

» Πανελλήνια νεανική και κοινωνική έκρηξη ενάντια στην αστυνομική τρομοκρατία και την αντιλαϊκή πολιτική

» Ένα… διχασμένο Βασίλειο και μια διασπασμένη ΕΕ (Σχετικά με το Βrexit)

» Στους δρόμους οι Γάλλοι εργαζόμενοι ενάντια στα άγρια αντιλαϊκά μέτρα τού δήθεν υπερκομματικού "μεταρρυθμιστή" Μακρόν!

» Ο “εργατικός αγώνας” και το φύλλο ντροπής της ΑΝΤΙ-ΕΦΕΕ (Πανσπουδαστική Νο 8)

» Ιστορικές «παλικαριές»… του σημερινού ΚΚΕ

» Ξεκινά τρίμηνη οικονομική εξόρμηση του Μ-Λ ΚΚΕ

» Σε σταθερή δραστηριότητα το «ενεργό ηφαίστειο» των Δυτικών Βαλκανίων Προκαλεί δονήσεις και ρήγματα με εξωτερικές παρεμβάσεις

» Επικίνδυνη όξυνση του αμερικανορωσικού ανταγωνισμού για τον έλεγχο Ουκρανίας - Κριμαίας - Μαύρης Θάλασσας

» Η κυβέρνηση περιφέρει ως σπουδαίο προεκλογικό λάφυρο τη μη περικοπή των παλιών συντάξεων

» Έφυγε από τη ζωή ο σ. Θεοχάρης Παρασκευόπουλος

Η ραγδαία αύξηση στην τιμή των καυσίμων, ένας ακόμα κρίκος στην αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης Μακρόν, είναι αυτήν τη φορά η σπίθα που κινητοποιεί εκατο­ντάδες χι­λιάδες ανθρώπους στη Γαλλία, σε ένα νέο αντικυβερνητικό ξέσπασμα. Tο λεγόμενο κίνημα των «κίτρινων γι­λέκων», μετρά ήδη δύο νεκρούς και πάνω από 650 τραυματίες, ξεκίνησε από την περι­φέρεια και επεκτάθηκε με γοργούς ρυθμούς, προχωρώντας σε μπλόκα στους δρόμους και μαζικές μα­χητικές διαδηλώσεις σε όλη τη Γαλλία. Ένα κίνημα που εμφανίζεται αυθόρμητο και ακομμάτι­στο, ιδιαίτερα ετερογενές, συσπειρώνει ευρύ­τερα λαϊκά στρώματα που φτωχοποιούνται, βλέπουν την αγοραστική τους δύναμη να εξανεμίζεται, πλήττονται από την κυβερνη­τική φοροληστεία και τις απανωτές περικοπές στο εισόδημά τους.

 

Με αφορμή τις δήθεν οικολογικές ευαισθησίες, διανθισμένες με μπόλικες ψευδεπίγραφες ανησυ­χίες για την προστασία του περιβάλλοντος, ο Μακρόν σχεδιάζει τη νέα ενεργειακή πολιτική, εξαγ­γέλλοντας αυξήσεις φόρων από το 2019 στο όνομα της οικολογικής μετάβασης, καλώντας τα φτω­χά και μεσαία στρώματα να πληρώσουν το μάρμαρο για τις γενναίες επιδοτήσεις, που θα χορηγη­θούν στους μεγάλους ομίλους που λυμαίνονται τους τομείς της ενέργειας. Εκτός από το ζήτημα των νέων φόρων, χιλιάδες εργαζόμενοι ανησυχούν για επικείμενες απολύσεις, καθώς σύμφωνα με τα, μέχρι στιγμής, γενικόλογα κυβερνητικά σχέδια, σταδιακά πολλοί ενεργειακοί σταθμοί θα κλείνουν. Ταυτόχρονα οι καταργήσεις φόρων και οι απροκάλυπτες παροχές, πάντα στο όνομα της εξυγίανσης της οικονομίας και των επενδύσεων, προς το μεγάλο κεφάλαιο, εξαγριώνουν την πλειοψηφία του γαλλικού λαού, πόσω μάλλον που το επόμενο σαρωτικό πακέτο μέτρων βάζει πιο επιτακτικά στο στόχαστρο την κοινωνική ασφάλεια και το κράτος πρόνοιας. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 70% των Γάλλων υποστηρίζει το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων» και ταυτίζεται με τις διεκδικήσεις του, ενώ ταυτόχρονα προσελκύει το ενδιαφέρον όλων των πολιτικών κομμάτων, που επιχειρούν προφανώς να το διεμβολίσουν.

Αντιμέτωπος με αυτήν τη διογκούμενη αγανάκτηση ο Μακρόν επέλεξε για ακόμα μια φορά τη σκληρή στάση, βάζοντας μπροστά τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, κυρίως στη μεγάλη κινητο­ποίηση στο Παρίσι. Αντλίες νερού, δακρυγόνα, ακόμα και πλαστικές σφαίρες επιστρατεύτηκαν για να τρομοκρατήσουν τους διαδηλωτές, ενώ ακολούθησαν μαζικές συλλήψεις. Ανυποχώρητος απένα­ντι στα «κίτρινα γιλέκα», αξιοποιώντας συγχρόνως την έλλειψη εκπροσώπησης, ακόμα και κάποια στοιχειώδη κοινή πλατφόρμα, στο διάγγελμά του ο Μακρόν αναφέρθηκε μεν στις ανισότητες που μπορεί να προκύπτουν από τη νέα στρατηγική στο ενεργειακό, ξεκαθάρισε όμως, ότι δεν τον πτο­ούν οι κινητοποιήσεις.

Οι διακηρύξεις Μακρόν αρχικά απορρίφθηκαν, επέσπευσαν όμως τις διαδικασίες για την ανάδει­ξη εκπροσώπων, για την επικείμενη συνάντηση με τον πρωθυπουργό Φιλίπ, πριν την προγραμματισ­μένη νέα κινητοποίηση την 1η Δεκέμβρη. Ξεκινώντας από τα καύσιμα και τις κυβερ­νητικές εξαγγελίες για αυξήσεις φόρων από το 2019 ξετυλίγεται η απόγνωση και η οργή χιλιάδων αν­θρώπων που δεν μπορούν να βγάλουν τον μήνα. Ωστόσο, πρόκειται για ένα κίνημα με θολό προ­σανατολισμό και ασαφή πολιτικά χαρακτηριστικά, με μεγάλη ετερογένεια στους κόλπους του, ασύν­δετο και ασυντόνιστο με σωματεία και οργανωμένες συνδικαλιστικές δομές, με όρια που δεν ξεπερ­νούν ένα ξέσπασμα, το οποίο η κυβέρνηση μπορεί πιο εύκολα να διαχειριστεί. Δεν παύει όμως να προκαλεί τριγμούς και ρωγμές στην κυβερνητική συνοχή.

Από την αρχή της θητείας του ο Μακρόν, εμφανίστηκε με έπαρση ως ο μεγάλος υπερκομματικός μεταρρυθμιστής, ο ανανεωτής του πολιτικού σκηνικού, αποσπώντας τελικά την ψήφο μεγάλου τμή­ματος δημοκρατικών και προοδευτικών λαϊκών μαζών με το ωμό εκβιαστικό δίλημμα της επι­κράτησης Λεπέν, που λειτούργησε ως φόβητρο. Αποπροσανατολίζοντας από τη δική του ατζέντα, που εκφράστηκε την επομένη των εκλογών, με προμετωπίδα την προώθηση των μεταρρυθμίσεων και βασικό στόχο την ισοπέδωση των εργατολαϊκών κατακτήσεων, το πετσόκομμα μισθών και συ­ντάξεων, το προχώρημα των ιδιωτικοποιήσεων νευραλγικών τομέων, παράλληλα με το ξεπάτωμα της κοινωνικής ασφάλισης και τη δραστική περικοπή δαπανών και κοινωνικών παροχών.

Εγκαινιάζοντας μια αυταρχική διακυβέρνηση μέσω διαταγμάτων, ευνοώντας με κάθε νέο πακέτο μέτρων το μεγάλο κεφάλαιο, κρατώντας άτεγκτη στάση απέναντι στις εργατολαϊκές διεκδικήσεις, με τις δυνάμεις καταστολής και τον κοινωνικό αυτοματισμό να έχουν τον πρώτο λόγο σε κάθε κινη­τοποίηση. Οι επιδιώξεις του τμήματος του γαλλικού κεφαλαίου, που εκπροσωπεί ο Μακρόν, τα με­γαλεπήβολα σχέδια για την αναθέρμανση του γαλλογερμανικού άξονα, η αναμόρφωση του αντι­δραστικού ευρωπαϊκού οικοδομήματος, η προσήλωση στην ΕΕ με επίκεντρο την ισχυροποίηση της θέσης της Γαλλίας, αλλά και η αναβάθμιση του ρόλου της σε διεθνές επίπεδο, προϋποθέτουν «κοι­νωνική ειρήνη» και τσάκισμα των λαϊκών αντιστάσεων που αναπτύσσονται. Και μέχρι στιγμής η φθορά της κυβέρνησης και η γενικότερη αποδοκιμασία της πολιτικής της δεν καταγράφεται μόνο δημοσκοπικά, αλλά κυρίως στους μεγάλους απεργιακούς πανεργατικούς αγώνες που έχουν ξε­σπάσει, στη διάρκεια της Προεδρίας Μακρόν, που ανεξάρτητα από την κατάπνιξή τους, δεν αφή­νουν καθόλου αλώβητη την κυβέρνηση.


6ο Συνέδριο Μ-Λ ΚΚΕ


Μακρόνησος 1947 - 2017