Το "ταξικό πρόσημο" της κυβέρνησης Α. Τσίπρα

Δημοσιεύτηκε στις: 02, Δεκ 2017

Οι επικεφαλής του κουαρτέτου είναι και πάλι εδώ για να αξιολογήσουν την "πρόοδο" στα δεκάδες προαπαιτούμενα της τρίτης αξιολόγησης. Προνοιακά και κοινωνικά επιδόματα, το δικαίωμα στην απεργία, ξεπούλημα της ΔΕΗ, επιτάχυνση ιδιωτικοποιήσεων είναι στο επίκεντρο της νέας αντιλαϊκής εφόδου. Παράλληλα, ετοιμάζεται -εντατικά- η εφαρμογή των ήδη ψηφισμένων μέτρων του τρίτου Μνημονίου, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που προβλέπονται για το 2018, με δραματικές επιπτώσεις στη ζωή πλατιών εργατολαϊκών στρωμάτων.

 

Οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, μετά από επιτακτική απαίτηση των δανειστών, ξεκίνησαν με ΜΑΤ και βία κατά των διαδηλωτών. Η περίφημη προεκλογική διακήρυξη "κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη" καταλήγει στην παράδοση δεκάδων χιλιάδων λαϊκών κατοικιών οφειλετών και εγγυητών στεγαστικών, επαγγελματικών, καταναλωτικών δανείων σε ντόπια και ξένα "αρπακτικά". Μεθοδεύεται, μάλιστα, στα πλαίσια της επόμενης τέταρτης αξιολόγησης, η πλήρης κατάργηση της όποιας προστασίας στην πρώτη κατοικία της λαϊκής οικογένειας!

Ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2018 κατατέθηκε, με τον Πρόεδρο της Βουλής Ν. Βούτση να σχολιάζει, με θράσος, πως είναι ο "καλύτερος μέχρι τον επόμενο"! Προβλέπει θηριώδες πλεόνασμα 3.8%, με νέα εκτίναξη της φοροληστείας του λαϊκού εισοδήματος (αύξηση άμεσων και έμμεσων φόρων) και νέες μειώσεις στις ισχνές -έτσι κι αλλιώς- κοινωνικές δαπάνες. Δραματική επέκταση, δηλαδή, της φτωχοποίησης και εξαθλίωσης της μεγάλης πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας. Αποκαλυπτικός των κυβερνητικών προθέσεων υπήρξε ο προσδιορισμός από τον υπουργό Οικονομικών, Ευκλ. Τσακαλώτο, της "μεσαίας τάξης" που "πρέπει να πληρώσει", με την αναφορά του σε τετραμελή οικογένεια με ετήσιο εισόδημα μεταξύ 12.000 και 18.000 ευρώ!

Στη Μάνδρα, οι εργατολαϊκές οικογένειες, μέσα στα επίμονα λασπόνερα, μετρούν και πενθούν τους νεκρούς τους και το ρημαγμένο βιος τους και περισσεύει η οργή τους για τον ανύπαρκτο κυβερνητικό σχεδιασμό αντιμετώπισης της τραγικής κατάστασης που βιώνουν. Μήπως, για άλλη μια φορά, πολλά από τα κυβερνητικά μέτρα "στήριξης" εσκεμμένα βραδυπορούν για να ξεχαστούν, κατά τα συνήθη, όταν οι προβολείς της δημοσιότητας πέσουν αλλού; Δοκιμασμένη πολιτική όλων των κυβερνήσεων που γνώρισε αυτός ο τόπος. Υποκριτική κήρυξη εθνικού πένθους, υποσχέσεις και κάποια ψίχουλα και, στην πραγματικότητα, εγκατάλειψη και αδιαφορία.

Αυτό είναι το "ταξικό πρόσημο" της κυβέρνησης Α. Τσίπρα. Ανελέητη επίθεση στο λαό. Γι' αυτό οι έπαινοι και τα βραβεία, που απονέμονται, στον πρωθυπουργό διαδέχονται το ένα το άλλο. Με πρόσφατο αυτό του "πολιτικού σθένους"!

Αυτή είναι η "Αριστερά" του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αρέσκεται να κομπάζει ο Α. Τσίπρας παραλαμβάνοντας τα βραβεία του εξανδραποδισμού του από τους δανειστές και προστάτες του, συνεχίζοντας να παριστάνει τον αριστερό. Η πολιτική δύναμη που διεκπεραίωσε αποτελεσματικά ό,τι δεν τόλμησε καμιά κυβέρνηση στα χρονικά αυτής της χώρας. Και ενώ η εύνοια και η στήριξη που απολαμβάνει από τους προστάτες της ιμπεριαλιστές συνεχίζει αμείωτη, στους κόλπους της ελληνικής ολιγαρχίας ενισχύονται οι διεργασίες που προετοιμάζουν τους επόμενους διαχειριστές της κυβερνητικής εξουσίας, τους "ικανούς" για την επόμενη φάση.

Η όποια χρησιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ

"Η όποια χρησιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ για την ωρίμανση της χώρας θα τελειώσει σε λίγο (...) Η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών γνωρίζει πλέον καλά ότι δεν υπάρχει, καλώς ή κακώς, άλλος δρόμος (...) Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, τα τοτέμ της μεταπολίτευσης θάφτηκαν για τα καλά. Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, σύμφωνα με επίσημα χείλη, βρίσκονται στο καλύτερο σημείο από τον πόλεμο (...) Ιδεολογικές αυταπάτες γκρεμίστηκαν (...) Δεν νομίζω ωστόσο ότι μπορεί να προσφέρει κάτι άλλο αυτή η κυβέρνηση (...) Η κανονικότητα και η ανάπτυξη απαιτούν ικανούς διαχειριστές (...)"

Στις παραπάνω φράσεις που περιέχονται σε σχόλιο του Αλ. Παπαχελά, στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 26/11, με τίτλο "Οδυνηρή εμπειρία αλλά χρήσιμη", αποτυπώνεται και συμπυκνώνεται η στάση σημαντικού τμήματος της ελληνικής ολιγαρχίας απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Ποια ήταν λοιπόν η μέχρι τώρα "χρησιμότητα" του ΣΥΡΙΖΑ και τι του επιφυλάσσουν "σε λίγο", την επόμενη μέρα; Η "χρησιμότητα" συνίσταται στο ότι έκανε τη βρώμικη δουλειά "χωρίς να ανοίξει μύτη από διαδηλώσεις και επεισόδια", όπως επισημαίνει ο Αλ. Παπαχελάς. Εν ολίγοις, συνέχισε και κλιμάκωσε τη βαρβαρότητα των μνημονίων, της άγριας καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, της λεηλασίας της χώρας και του λαού από τους δανειστές, υπερέβαλε στην πολιτική της απροκάλυπτης υποταγής και δουλοφροσύνης απέναντι σε ΗΠΑ και ΕΕ, οδηγώντας πλατιά λαϊκά στρώματα -μέσα από την οδυνηρή διάψευση των προσδοκιών τους- στην απογοήτευση και τη μοιρολατρική αποδοχή της αντιδραστικής άποψης πως όλα αυτά είναι μονόδρομος, πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Και το σημαντικότερο, δυσφήμισε την έννοια, τις αξίες και τα οράματα της Αριστεράς. Για να επιχαίρουν οι κάθε λογής αντιδραστικοί με την "οριστική χρεοκοπία" της Αριστεράς και του "άλλου δρόμου".

Όσο για την επόμενη μέρα, αυτή -για κάποιους- δεν περιλαμβάνει τον ΣΥΡΙΖΑ σε κυβερνητικό ρόλο. "Δεν μπορεί να πάει παρακάτω τη χώρα" αποφαίνεται ο Αλ. Παπαχελάς. Τώρα, ο δρόμος είναι ανοιχτός για τους "ικανούς διαχειριστές".

Αυτό είναι το "νέο"

Το ελληνικό αστικό πολιτικό σύστημα, πλήρως απαξιωμένο στη συνείδηση του λαού, αντιμετωπίζει μεγάλη κρίση και αστάθεια. Η κυβέρνηση Α. Τσίπρα, όπως όλες οι προηγούμενες μνημονιόδουλες κυβερνήσεις, που μόνο μεγάλα δεινά και δυστυχία έφεραν στο λαό, αντιμετωπίζει πλέον την αυξανόμενη λαϊκή απαξίωση, δυσαρέσκεια και οργή. Οι προσπάθειές της να επιβραδύνει την πολιτική της φθορά, να συσπειρώσει τις παραπαίουσες δυνάμεις της, να σταθεροποιήσει την εύθραυστη κυβερνητική της πλειοψηφία και εξουσία αποδεικνύονται μάταιες. Έχει πλέον εξαντλήσει τη δυναμική της.

Η ΝΔ, ενώ προηγείται σταθερά και σημαντικά στις δημοσκοπήσεις και προβάλλεται σαν ο βέβαιος διεκδικητής της κυβερνητικής εξουσίας και "ικανός διαχειριστής", μένει καθηλωμένη σε ποσοστά που δεν εξασφαλίζουν σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης. Τα έργα και οι ημέρες της αντιδραστικής Δεξιάς σε όλη τη μεταπολεμική ιστορία του τόπου και οι διαβεβαιώσεις του Κυρ. Μητσοτάκη στους ισχυρούς -εντός και εκτός της χώρας- για την αδιασάλευτη συνέχιση και εφαρμογή της μνημονιακής βαρβαρότητας βάζουν φραγμό.

Σε αυτές τις συνθήκες της γενικευμένης αστικής πολιτικής σήψης και των μεγάλων αδιεξόδων, τα αστικά και ιμπεριαλιστικά επιτελεία εντείνουν τις πολιτικές διεργασίες, προσπαθώντας να δημιουργήσουν αξιοποιήσιμες πολιτικές εφεδρείες για να εγκλωβίσουν τη λαϊκή χειραφέτηση, να χειραγωγήσουν τις πολιτικές εξελίξεις και να εξασφαλίσουν συνθήκες ελεγχόμενων κυβερνητικών εναλλαγών και πολιτικής σταθερότητας, ώστε να μη διαταραχθεί η αντιλαϊκή επέλαση.

Η περίφημη επιχείρηση ανασυγκρότησης της λεγόμενης Κεντροαριστεράς σε αυτήν τη διαδικασία εντάσσεται. Ισχυρά κέντρα εξουσίας πριμοδοτούν το όλο εγχείρημα. Πανηγυρισμοί ακολούθησαν τη "μεγάλη συμμετοχή" στη διαδικασία ανάδειξης προέδρου. Σε θριαμβολογίες επιδόθηκε η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ -και όχι μόνο- όταν, σε δημοσκόπηση της Metron Analysis, η Δημοκρατική Συμπαράταξη συγκέντρωσε 12,5%. "Ολική επαναφορά", "ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό", "εκτόξευση" ήταν οι διθυραμβικοί πρωτοσέλιδοι τίτλοι.

Έκδηλη η αγωνία τους να εκβιάσουν τη συγκόλληση κομματιδίων και επίδοξων αρχηγών γύρω από το αμετάκλητα ευτελισμένο ΠΑΣΟΚ και να πλασάρουν τη νεκρανάστασή του σα "νέο" και σαν ολική επαναφορά της σοσιαλδημοκρατίας. Η "εκτόξευση" αυτή το περισσότερο που μπορεί να εξασφαλίσει, εάν ευοδωθεί η όλη προσπάθεια, είναι ένας συμπληρωματικός ρόλος σε μελλοντικά κυβερνητικά σχήματα εξουσίας με κορμό τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε κυβερνήσεις, δηλαδή, που θα εγγυώνται την πειθήνια υποταγή στα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού και της εγχώριας ολιγαρχίας. Αυτό είναι το "νέο".


100 χρόνια από την Οκτωβριανή επανάσταση


Πολιτικός Διάλογος στη ΛΑ-ΑΑΣ


Μακρόνησος 1947 - 2017