Επέβαλε την πενταμερή - επανέλαβε τις προκλήσεις η Τουρκία

Δημοσιεύτηκε στις: 11, Ιούλ 2017

Νέο ναυάγιο και αδιέξοδο στις συνομιλίες για το Κυπριακό

Σε νέο ναυάγιο οδηγήθηκε η πενταμερής Διάσκεψη για το Κυπριακό, στο Κρανς Μοντάνα (Crans Montana) της Ελβετίας, με την Άγκυρα να επιμένει στα τετελεσμένα κατοχικά “δικαιώματά” της προεκτείνοντάς τα σ’ ολόκληρο το νησί και τη διαπραγμάτευση να οδηγείται σε νέο αδιέξοδο. Τα αισιόδοξα ευχολόγια διαψεύστηκαν, ενώ ενισχύθηκε η τουρκική επιδίωξη για παραπέρα νομιμοποίηση του ψευτοκράτους και της εισβολής και κατοχής. Η Άγκυρα επέμεινε στην αδιάλλακτη θέση ότι δεν προτίθεται να συναινέσει στο ελάχιστο στην κατάργηση των παρεμβατικών της δικαιωμάτων και των εγγυήσεων της Τουρκίας στην Κύπρο, εμμένοντας στη διατήρηση και των δύο για τουλάχιστον 15 χρόνια ακόμα.

 

Ωστόσο η μεθοδευμένη, στείρα επιμονή, στη συνέχιση της διαπραγμάτευσης, δεν ήταν τυχαία. Πρώτο γιατί καμιά πλευρά δεν αναλάμβανε την ευθύνη της διακοπής της, ώστε να μην επωμιστεί το διπλωματικό βάρος της μη “λύσης”. Δεύτερο, η σύνδεσή της με την περιβόητη δήλωση του εκπροσώπου του ΓΓ του ΟΗΕ, Έιντε, στα τέλη του Μάη ότι “το καλύτερο φάρμακο για να αποφευχθεί θερμό επεισόδιο με την Τουρκία στην κυπριακή ΑΟΖ θα ήταν η συνέχιση των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό”.

Η νεκρανάσταση της Διάσκεψης της Γενεύης, ήταν εξαρχής ναρκοθετημένη, γιατί είναι προϊόν πιέσεων των ιμπεριαλιστών, γεγονός που προσπαθούν να συσκοτίσουν οι ευφημιστικές διακηρύξεις για δήθεν διαπραγματεύσεις “κυπριακής ιδιοκτησίας”. Και το πιο βασικό: Η νομιμοποίηση της πενταμερούς καταλύει την έστω και ανάπηρη, αλλά υπαρκτή ακόμα, Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ το πλαίσιο της λύσης και η ευθύνη μεταφέρεται αποκλειστικά στις “ισότιμες” κοινότητες, με την Τουρκία να κατοχυρώνει τον ρόλο της εγγυήτρια δύναμης.

Γι’ αυτή την εξέλιξη των συνεχών παραχωρήσεων στις τουρκικές απαιτήσεις συνυπεύθυνη και υπόλογη είναι η υποτελής, συμβιβαστική πολιτική των “κυβερνητικών” κομμάτων ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ (βασικών στηριγμάτων του διχοτομικού σχεδίου Ανάν), που προσπαθούν να επαναφέρουν από το παράθυρο ό,τι και όσα ηχηρά απέρριψε ο κυπριακός λαός το 2004.

Στην ίδια κατεύθυνση και η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που εγκλωβισμένη στη μέγκενη των μνημονίων “διαπραγματεύεται”, (όπως και με τους δυνάστες-δανειστές), με παχιά λόγια. Προβάλλει την κατάργηση των εγγυήσεων, τον έστω και ... σταδιακό περιορισμό (τον προβάλλουν σαν αποχώρηση) των ξένων στρατευμάτων και τη δημιουργία “κανονικού” κράτους στο πλαίσιο, όμως, που επιβάλλει ο λεγόμενος διεθνής παράγοντας και με μόνο “επιχείρημα” την επίκληση του διεθνούς δικαίου, έχοντας σαν κύριο προσανατολισμό την εξαπάτηση του ελληνικού και κυπριακού λαού και την καλλιέργεια αυταπατών και ελπίδων.

Τα πραγματικά προβλήματα της Κύπρου έχουν εξαφανιστεί από το προσκήνιο. Οι πρόσφατες δηλώσεις Τσαβούσογλου είναι προκλητικά σαφείς: «Μηδέν στρατός, μηδέν εγγυήσεις δεν είναι αφετηρία συζήτησης για την Τουρκία, ούτε για τους Τουρκοκύπριους». Αναφερόμενος σε δηλώσεις του Έλληνα ομολόγου του, Κοτζιά, δήλωσε ότι «δεν ήρθαμε εδώ για να ικανοποιήσουμε την άλλη πλευρά», ενώ ασκώντας κριτική σε δηλώσεις του Αναστασιάδη περί ευθυγράμμισης της Τουρκίας με πλαίσιο του ΟΗΕ, είπε χαρακτηριστικά: «Όσοι έθεσαν φαιδρές προτάσεις δεν έχουν το δικαίωμα να ζητούν την ευθυγράμμιση της Τουρκίας». Σε ερώτηση για τη ρήτρα σχετικά με τον τερματισμό της παρουσίας του τουρκικού στρατού στην Κύπρο, είπε πως «αυτή η ρήτρα δεν υπάρχει ως ενδεχόμενο ούτε στα όνειρά μας». Δεν θα υπάρξει τέτοια ρήτρα επανέλαβε, τονίζοντας ότι τα τουρκικά στρατεύματα θα παραμείνουν στο νησί γιατί τα θέλουν οι Τουρκοκύπριοι.

Στις συνθήκες αυτές οι ιμπεριαλιστικές προτροπές ΗΠΑ, Βρετανίας και ΕΕ, για “αμοιβαίες υποχωρήσεις” και η απειλητική εκτίμηση για “τελευταία” ή “μοναδική” ευκαιρία διαμορφώνουν ένα ασφυκτικό τοπίο σε βάρος της Κύπρου.


Πολιτικός Διάλογος στη ΛΑ-ΑΑΣ


Μακρόνησος 1947 - 2017