Kάτω το Mνημόνιο της πείνας και της ξενοδουλείας

Δημοσιεύτηκε στις: 18, Φεβ 2012

Διαβάστε επίσης:

Τελευταία άρθρα την ενότητα

» Στο δρόμο του ανειρήνευτου παλλαϊκού αγώνα για την ανατροπή των βάρβαρων μέτρων που αλυσοδένουν το λαό και υποδουλώνουν τη χώρα

» Kάτω το Mνημόνιο της πείνας και της ξενοδουλείας

» Παλλαϊκός αγώνας για να ανατραπεί η πολιτική της πείνας που επιβάλλει το μαύρο μέτωπο τρόικας - κυβέρνησης - ολιγαρχίας

» Όλοι στο δρόμο του πανεργατικού μαζικού αγώνα για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης-οικονομικής ολιγαρχίας-ΕΕ-ΔΝΤ

» Όλοι στην απεργία της 1ης Δεκέμβρη

» Παλλαϊκό μήνυμα αντίστασης

» Kάτω η πολιτική της πείνας, της ανεργίας και της χρεοκοπίας που επιβάλλει το μαύρο μέτωπο Kυβέρνησης-EE-ΔNT

» Δεν έχει τέλος ο αντιλαϊκός κατήφορος!

» Όλοι στα πανεργατικά συλλαλητήρια και τους απεργιακούς αγώνες

» Ζήτω η εργατική Πρωτομαγιά

Άρθρα με λέξεις κλειδιά

Μνημόνιο  

ξενοδουλεία  

υποδούλωση  

κυβέρνηση  

ΕΕ  

ΔΝΤ  

αντιλαϊκά μέτρα  

πανεργατικός  

παλλαϊκός  

αγώνας  

ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
Ανυποχώρητα στο δρόμο της κλιμάκωσης πανεργατικού – παλλαϊκού αγώνα

 

Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, εκφράζοντας τα αισθήματα οργής και αγανάκτησης όλου του λαού, πλημμύρισαν τους δρόμους της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και όλων των πόλεων της Ελλάδας, την Κυριακή 12 Φλεβάρη, μέρα ψήφισης στη Βουλή του νέου υποδουλωτικού Mνημονίου, στέλνοντας μαχητικό και ελπιδοφόρο μήνυμα παλλαϊκής αντίστασης στη βάρβαρη πολιτική της πείνας και της εξαθλίωσης, της ανεργίας και της τρομοκρατίας, της εθνικής υποτέλειας και της ξενοδουλείας. Την ώρα που στους δρόμους ο αδούλωτος λαός διαδήλωνε τη θέλησή του ενάντια στη χρεοκοπημένη αντεργατική - αντιλαϊκή πολιτική της συγκυβέρνησης Παπαδήμου, αντιμέτωπος με την άγρια τρομοκρατία και καταστολή των ΜΑΤ, με τον καταιγισμό των χημικών και τις προβοκάτσιες των κουκουλοφόρων, στη Βουλή, οι κυβερνητικοί εντολοδόχοι της τρόικας και της ντόπιας οικονομικής ολιγαρχίας ψήφιζαν και επικύρωναν τους προσυμφωνημένους όρους των ξένων κηδεμόνων, που φέρνουν τα οικονομικά, κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα στο απόσπασμα, την ελληνική οικονομία μπροστά στη χρεοκοπία και τη χώρα στη νεοαποικιακή υποδούλωση και λεηλασία.

 

Όμως, παρά την ψήφιση στη Βουλή όλων των βάρβαρων μέτρων που καρατομούν τα μεροκάματα, τους μισθούς και τις συντάξεις και καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις, το καθεστώς της υποτέλειας και της ξενοδουλείας, απομονωμένο από το λαό βρίσκεται αντιμέτωπο με εντεινόμενα αδιέξοδα και βυθίζεται κάθε μέρα και περισσότερο μέσα στην κρίση.
ΠΑΣOΚ και ΝΔ, τα δύο κόμματα στυλοβάτες του αστικού κοινοβουλευτικού συστήματος για τέσσερις περίπου δεκαετίες, βουλιάζουν στην πιο βαθιά πολιτική κρίση, με το πρώτο να αποσυντίθεται και το δεύτερο να κλυδωνίζεται, γεγονός που προκαλεί κατακερματισμό, ρήγματα και ανακατατάξεις στο κυρίαρχο πολιτικό σκηνικό.
Καμιά αντιδραστική «τάξη» και καμιά πολιτική σταθερότητα δεν μπορούν να στηριχθούν πάνω στην πείνα και την εξαθλίωση του λαού. Πάνω στη βάση αυτή μόνο καινούργιες αντιδημοκρατικές εκτροπές, άγρια καταπίεση, λαϊκά ξεσπάσματα και κοινωνικές εκρήξεις θα γεννηθούν.
Μπροστά στα μάτια του λαού αποκαλύπτεται ξανά και ξανά ο κυρίαρχος, αντιδραστικός ρόλος των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων πάνω στη χώρα, καθώς και ο ρόλος των ντόπιων υποτακτικών τους.
Αφού υπαγόρευσαν στους ντόπιους εντολοδόχους τους για ψήφιση στη Βουλή τους υποδουλωτικούς όρους της «δανειακής σύμβασης», αυτοί ματαίωσαν δυο φορές τη Σύνοδο των χωρών της Ευρωζώνης, που θα επικύρωνε υποτίθεται τη συμφωνία, και θέτουν καθημερινά νέους όρους, εκβιάζοντας και απειλώντας με ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και πέταγμα της Ελλάδας από το ευρώ, ενώ ο υπουργός Oικονομίας της Γερμανίας, επεμβαίνοντας θρασύτατα στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις απαίτησε να μη διεξαχθούν εκλογές και να συγκροτηθεί κυβέρνηση «τεχνοκρατών», υπό τον Παπαδήμο, κατά τα πρότυπα της κυβέρνησης Μόντι, στην Ιταλία.
Παρά την ωμή αστυνομική βία και τρομοκρατία της κυβέρνησης και των οργάνων της για να καταπνίξουν τη λαϊκή αντίσταση και να δαμάσουν την κοινωνική οργή, οι αγώνες του λαού θα συνεχιστούν και μπορούν και πρέπει να ξεδιπλωθούν ακόμα πιο πλατιά, μπροστά στις νέες αντεργατικές - αντικοινωνικές θύελλες που επέρχονται στους νέους «κολασμένους» καιρούς της χρεοκοπίας και της διάλυσης, όπου οδηγεί το λαό και τη χώρα η ντόπια ολιγαρχία, οι κυβερνήσεις της και τα ξένα αφεντικά τους.