Mια χρονιά σκληρής δοκιμασίας ξεκινά για την εργατική τάξη και τα πλατιά λαϊκά στρώματα

Όλα θα κριθούν στο δρόμο του αγώνα

Η κυβερνητική πολιτική και το Μνημόνιο της υποδούλωσης, καταβαράθρωσαν μέσα στη χρονιά που μόλις αφήσαμε πίσω μας, το βιοτικό επίπεδο και τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Στο νέο χρόνο που ξανοίγεται μπροστά μας, πρόσθετα πακέτα εξοντωτικών μέτρων και «αναδιαρθρώσεων» βρίσκονται επί θύραις, προδιαγράφοντας μια γενική επιδείνωση της κατάστασης για τις λαϊκές μάζες, μέσα στο αμέσως επόμενο διάστημα τις βδομάδες δηλ. και τους μήνες που έπονται.

Μισθοί και μεροκάματα έχουν ακρωτηριαστεί και συνθλίβονται. Η εργασιακή ζούγκλα γίνεται καθεστώς. Η φτώχεια διογκώνεται καθημερινά, η ανεργία απλώνεται και αναμένεται να εκτοξευτεί σε ύψη πρωτόγνωρα, οι κοινωνικές υπηρεσίες διαλύονται, η παιδεία, η υγεία, η πρόνοια αποσυντίθενται, η χώρα βυθίζεται στη χρεωκοπία, «ελεγχόμενη» είτε και ανεξέλεγκτη! 

Εκεί την οδηγούν ασυγκράτητα η πολιτική της κυβέρνησης, κάτω από τη διεθνή επιτήρηση, τον έλεγχο και την υπαγόρευση της ΕΕ και του ΔΝΤ, με άλλα λόγια των Eυρωπαίων και Aμερικανών ιμπεριαλιστών συνεταίρων - προστατών και κηδεμόνων της ντόπιας οικονομικής ολιγαρχίας και των κομμάτων της.

Η προοπτική γενικής επιδείνωσης της κατάστασης στην Ελλάδα, συνδέεται αναπόσπαστα με τις εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικά με τα τεκταινόμενα στην Ευρωζώνη. Η κρίση χρέους (που απειλεί αλυσιδωτά τις οικονομίες των χωρών του ευρωπαϊκού νότου και όχι μόνο), ο ασίγαστος πόλεμος δολαρίου - ευρώ, το βάθεμα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης γενικά, αποτυπώνουν και προσδιορίζουν την προοπτική της επιδείνωσης, ενώ σηματοδοτούν όξυνση ευρύτερα των αντιθέσεων και των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Η ευρωζώνη κλυδωνίζεται τώρα και απειλείται ανοιχτά τη συνοχή της, με απρόβλεπτες για το μέλλον της και για το μέλλον όλης της ΕΕ συνέπειες. Η Γερμανία, έχοντας εξασφαλίσει προς το παρόν τη γαλλική σύμπλευση, εκβιάζει ωμά την προσαρμογή των «εταίρων» της στις άτεγκτες απαιτήσεις μιας «οικονομικής διακυβέρνησης», υπό την ηγεμονία της, απειλώντας να πετάξει έξω απ' την OΝΕ όσους δεν θελήσουν ή δεν μπορέσουν να συμμορφωθούν πλήρως προς τις γερμανικές επιταγές. Στο σκηνικό που τώρα διαμορφώνεται, ένα ντόμινο καθίζησης των οικονομιών, μετά την Ελλάδα και την Ιρλανδία, απειλεί ήδη την Πορτογαλία, αλλά επίσης και την πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων οικονομία της Ισπανίας... και έπεται συνέχεια. Σ' ένα τέτοιο σκηνικό, οι αλληλοεκβιασμοί, οι ανταγωνισμοί, και τα εγγενή προβλήματα έχουν βγάλει στον αφρό και τροφοδοτούν στις συνθήκες της κρίσης διάφορα σενάρια. Από τη διχοτόμηση ή και κατάρρευση της Ευρωζώνης, ως την προσαρμογή και συμμόρφωση όλων στις γερμανικές απαιτήσεις, και στη βάση αυτή «διάσωση» (υποτίθεται) των υπό καθίζηση οικονομιών της Ευρωζώνης με παραλλαγές διάφορων συνταγών λεηλασίας τους («επιμήκυνση», «αναδιάρθρωση», «κούρεμα», «ευρωομόλογα» κ.ο.κ.). Όποια κι αν είναι τα σενάρια που θα δρομολογηθούν, οι επιπτώσεις για τους λαούς θα είναι επώδυνες και σε κάθε περίπτωση θα είναι μακροχρόνιες όσο και οδυνηρές για τον ελληνικό λαό. 

Πέρα απ' τα προφανή οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που σωρεύουν σε βάρος του ελληνικού λαού το μνημόνιο και τα πακέτα αντιλαϊκών μέτρων, σοβαρούς επίσης κινδύνους εγκυμονεί η κυβερνητική πολιτική για τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα, όπως υποδηλώνουν οι μεθοδεύσεις της μυστικής κυβερνητικής διπλωματίας για «συνεκμετάλλευση» του Αιγαίου με την Τουρκία και άλλες ανάλογες μεθοδεύσεις, ιδιαίτερα σ' ό,τι αφορά την υπόθεση της Κύπρου, πάνω στην οποία κλιμακώνονται οι πιέσεις για τη νεκρανάσταση διαδικασιών και λύσεων στα πρότυπα του σχεδίου Ανάν.

Μπροστά στον ελληνικό λαό, ανοίγεται τώρα μια χρονιά δύσκολη, χρονιά άγριας εκμετάλλευσης και καταπίεσης, συσσώρευσης πρόσθετων μεγάλων προβλημάτων και έκρηξης της ανεργίας. Χρονιά συνακόλουθα όξυνσης της ταξικής πάλης.

Η αντίσταση των λαϊκών μαζών για την προάσπιση των πιο ζωτικών συμφερόντων και δικαιωμάτων τους, θα εκδηλωθεί αναπόφευκτα. Ας καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να πάρει η αντίσταση αυτή την πιο πλατιά, μαζική και αγωνιστική της έκφραση. Για να γίνει η νέα χρονιά που άνοιξε μπροστά μας χρονιά αγώνων. Σ' αυτό το δρόμο βρίσκεται η μόνη πραγματική ελπίδα και προοπτική για την εργατική τάξη, την νεολαία, όλο τον ελληνικό λαό και τη δεινά δοκιμαζόμενη χώρα μας.